İlk Göz Ağrısı Toprak - First Baby Boy

Her şey bir Kimya laboratuvar dersi öncesi, yanıma yaklaşıp "Kimya lab'ı nerede biliyor musunuz?" diye sorması ile başladı. İlk konuştuğumuz anı çok net hatırlıyor olsam da, bu dostluğun ne zaman ve ne şekilde başladığını çok da net hatırlamıyorum. Sanırım Eskişehirli olmasının, yurtta yan yana odalarda kalmamızın ve elbette aynı bölümde okumamızın payı büyük. Neredeyse her günü birlikte geçen 6 senenin ardından farklı şehirlere yerleşmiş olsak da, ne zaman Ankara'ya gitsem hala her gün görüşüyormuşuz gibi hissediyorum (Evet hep benim ziyarete gittiğim, hiç beni ziyaret etmedikleri doğrudur. Bayrı çiftine sitemlerimi iletmiş olayım böylece :). Hadi Kocaeli'ye gelmediniz, İzmir'e de gelmezseniz çok ayıp). 

Sizlere yaşadığımız komik, gereksiz, saçma, eğlenceli, vb. anıları anlatmayacağım. Bugün sizlerle 14 Eylül 2014 tarihinde aldığım "teyze olacaksın" haberinden sonra sabırsızlıkla beklediğim Toprak Ata için yapmış olduğum 'hoşgeldin kurabiyeleri'ni paylaşacağım. 

Son zamanlarda kendimi pasta işlerine kaptırdığımı gören Ebru kurabiyelerini yapmamı istedi. Ne yalan söyleyeyim şu ana kadar yaparken en zorlandığım şey bu kurabiyeler oldu. Yanlış anlaşılmak istemem, model zorluğundan falan değil. Henüz yeni taşınılmış ve tam anlamıyla yerleşilmemiş bir evde böyle bir iş yapmak zormuş. Hele bir de bazı malzemeleriniz kolilerden çıkmıyorsa ve yeni taşındığınız yerde malzemeleri nereden tedarik edeceğinizi bilmiyorsanız işler daha da karışık bir hal alıyor. 

Sağolsun Ebru, ben şöyle bir model istiyorum demediği için ben de bulabildiğim tüm malzemelerle içimden geldiği gibi çalıştım. Malzemelerim tükendiği için birkaç tanesini şeker hamuru ile kaplayamadım. Onları da oturdum afiyetle yedim :) Çok tatlı sevmem ama tarçınlı kurabiyeye bayılırım. 

İşte yaptıklarımdan bazıları:

Bu da Ankara'ya ulaşmış halleri. Neyse ki kargoda hiçbiri kırılmamış. 

Genlerini annesinden almış olacak ki, miskinlikten doğmaya üşenen Toprak Ata'nın şimdilik fotoğrafları ile idare ediyorum. Hafta sonu izin alabildiğim ilk fırsatta gidip şımartıcam ve kucağa alıştırıcam :) Fizik grubunun ilk bebeği, Toprak Ata Hoşgeldin...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Everything started with one girl asking me if I had known the locaiton of Chemistry lab. Even I can exactly remember the moment we had talked at the first time, I cannot tell you how and when this amazing friendship had grown and deepen. I think being from Eskişehir, staying in the rooms next to each other in the dormitory and studying at the same department are soıme of the reasons. After spending almost every single day together during 6 years, we settled in differenct cities BUT I feel like we are still together whenever I go to Ankara to visit them.

I will not tell you our funny, absurd, excellent memories even I want so much. Today I will show you the cookies I made for Toprak Ata who I had waited with bated breath since I learnt that I would be an aunt.

I made the cookies, decorated them spontaneously and sent them Ankara. Luckily none of them was broken during transportation. And, the comments are very good and made me happy.

For now I can just see the little Toprak at the pictures. First chance I get I will hit the road to Ankara and cuddle him. First baby boy of 2010 PHED Alumni, welcome to our lives...

İki Katlı Pasta Denemesi - My First Two Tier Cake

Yaptığım birkaç pastanın ardından bana güvenen canım arkadaşım Sevde, nişan pastasını benim yapmamı istedi. 14 Şubat, Cumartesi günü olacak olan nişanın pastasını yapabilmek için Cuma günü işten çıktığım gibi Kocaeli'den Bursa'ya yola koyuldum. Fazla vaktimiz olmadığı için kek, ganaj ve krema tariflerini Sevde'ye vererek hazırlamasını istedim. O da çalıştığından bu mesajı aynen annesine iletmiş :)

Daha önce uzun uzun nasıl bir şey istediğini ve nasıl bir şey yapabileceğimizi konuşmuştuk. Henüz pasta süslemede yeni olduğumdan ve her konuda kendime güvenmediğimden, ben daha çok yapabileceğim modellere odaklandım. Sevde'nin ise ısrarla istediği üç şey vardı; güller, güller ve güller :) Ben de yapabileceğime kendimi inandırdığım bir modeli Sevde'ye anlattım. "Gülleri de mor yaparız" dediğim anda onayı verdi. 

Ne zamandır denemek istediğim ama bir türlü cesaretimi toplayamadığım çift katlı pastayı da bu vesile ile denemiş oldum. İçindeki mor renkli kreması, dışındaki güller ve dantel çiçekli motifleri ile çok şık bir pasta elde ettik. 

Gül yapraklarına kıvrımları veren Sevde'nin ellerine, yanımıza gelip gelip manevi destek veren Sevgi Teyzem'in yüreğine sağlık :)

Taze nişanlılar Sevde ve Ufuk çiftine de bir ömür boyu mutluluklar dilerim...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Even I am still at the beginning of baking and decorating cakes, my dear friend Sevde must have trusted me after she had seen the cakes I had made. She asked me to make a cake for her engagement ceremony. In order to make the cake, after work I took the road from Kocaeli to Bursa one day before the ceremony. Since we did not have enough time, I requested from Sevde to prepare the sponge cake, ganage and cake cream and I gave the recipes I use. She also passed this message to her mother because she was also working, even one day before her engagement ceremony.

We had discussed about the decorations of cake several times. Since I am still a rookie at pastry and I don't feel confident about all decorations, I mostly focused on the examples that I believe I could do. Sevde wanted only three things; rose, rose and rose. I showed her an example and told her that we could make purple roses. When she heard "purple" and "rose" in the same sentence, she directly said yes.

This cake is very special to me because it is my first two tier cake attempt and I made her one of my dear friends' special occasion.

I must thank to Sevde and her mother for their helps during that night.

And, I wish new couple, Sevde and Ufuk, the best for a life to be lived happily ever after...

Kırmızı Baretliler - Red Helmet Team

Ofiste sıra Sara ve Joaquin'in doğum günlerini kutlamaya gelmişti. Bu kez pasta yerine kap kek yapmak istedim. Hazırlamış olduğum limonlu kap keklerin bir kısmının üzerine krema sıktım. 

Şantiyede kırmızı baretliler olarak tanındığımız için, diğerlerini de şeker hamurundan yaptığım baretlerle süsledim. Ortaya çok hoş görüntüler çıktı :)

Kendilerine bir kez daha 'Mutlu Güvenli Yıllar' diliyorum... :)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

In February, Sara and Joaquin had birthday in our office. This time I decided to try something different and made birthday cupcakes. I put chocalate frosting on some of them. Since we wore red helmets in the site, I decorated the other cupcakes with red helmets made with sugar paste. 

They were the perfect cupcakes for TR HSE team. 

Here is one photo of me and Sara eating the cupcakes.