İlk Göz Ağrısı Toprak - First Baby Boy

Her şey bir Kimya laboratuvar dersi öncesi, yanıma yaklaşıp "Kimya lab'ı nerede biliyor musunuz?" diye sorması ile başladı. İlk konuştuğumuz anı çok net hatırlıyor olsam da, bu dostluğun ne zaman ve ne şekilde başladığını çok da net hatırlamıyorum. Sanırım Eskişehirli olmasının, yurtta yan yana odalarda kalmamızın ve elbette aynı bölümde okumamızın payı büyük. Neredeyse her günü birlikte geçen 6 senenin ardından farklı şehirlere yerleşmiş olsak da, ne zaman Ankara'ya gitsem hala her gün görüşüyormuşuz gibi hissediyorum (Evet hep benim ziyarete gittiğim, hiç beni ziyaret etmedikleri doğrudur. Bayrı çiftine sitemlerimi iletmiş olayım böylece :). Hadi Kocaeli'ye gelmediniz, İzmir'e de gelmezseniz çok ayıp). 

Sizlere yaşadığımız komik, gereksiz, saçma, eğlenceli, vb. anıları anlatmayacağım. Bugün sizlerle 14 Eylül 2014 tarihinde aldığım "teyze olacaksın" haberinden sonra sabırsızlıkla beklediğim Toprak Ata için yapmış olduğum 'hoşgeldin kurabiyeleri'ni paylaşacağım. 

Son zamanlarda kendimi pasta işlerine kaptırdığımı gören Ebru kurabiyelerini yapmamı istedi. Ne yalan söyleyeyim şu ana kadar yaparken en zorlandığım şey bu kurabiyeler oldu. Yanlış anlaşılmak istemem, model zorluğundan falan değil. Henüz yeni taşınılmış ve tam anlamıyla yerleşilmemiş bir evde böyle bir iş yapmak zormuş. Hele bir de bazı malzemeleriniz kolilerden çıkmıyorsa ve yeni taşındığınız yerde malzemeleri nereden tedarik edeceğinizi bilmiyorsanız işler daha da karışık bir hal alıyor. 

Sağolsun Ebru, ben şöyle bir model istiyorum demediği için ben de bulabildiğim tüm malzemelerle içimden geldiği gibi çalıştım. Malzemelerim tükendiği için birkaç tanesini şeker hamuru ile kaplayamadım. Onları da oturdum afiyetle yedim :) Çok tatlı sevmem ama tarçınlı kurabiyeye bayılırım. 

İşte yaptıklarımdan bazıları:

Bu da Ankara'ya ulaşmış halleri. Neyse ki kargoda hiçbiri kırılmamış. 

Genlerini annesinden almış olacak ki, miskinlikten doğmaya üşenen Toprak Ata'nın şimdilik fotoğrafları ile idare ediyorum. Hafta sonu izin alabildiğim ilk fırsatta gidip şımartıcam ve kucağa alıştırıcam :) Fizik grubunun ilk bebeği, Toprak Ata Hoşgeldin...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Everything started with one girl asking me if I had known the locaiton of Chemistry lab. Even I can exactly remember the moment we had talked at the first time, I cannot tell you how and when this amazing friendship had grown and deepen. I think being from Eskişehir, staying in the rooms next to each other in the dormitory and studying at the same department are soıme of the reasons. After spending almost every single day together during 6 years, we settled in differenct cities BUT I feel like we are still together whenever I go to Ankara to visit them.

I will not tell you our funny, absurd, excellent memories even I want so much. Today I will show you the cookies I made for Toprak Ata who I had waited with bated breath since I learnt that I would be an aunt.

I made the cookies, decorated them spontaneously and sent them Ankara. Luckily none of them was broken during transportation. And, the comments are very good and made me happy.

For now I can just see the little Toprak at the pictures. First chance I get I will hit the road to Ankara and cuddle him. First baby boy of 2010 PHED Alumni, welcome to our lives...

Kırmızı Baretliler - Red Helmet Team

Ofiste sıra Sara ve Joaquin'in doğum günlerini kutlamaya gelmişti. Bu kez pasta yerine kap kek yapmak istedim. Hazırlamış olduğum limonlu kap keklerin bir kısmının üzerine krema sıktım. 

Şantiyede kırmızı baretliler olarak tanındığımız için, diğerlerini de şeker hamurundan yaptığım baretlerle süsledim. Ortaya çok hoş görüntüler çıktı :)

Kendilerine bir kez daha 'Mutlu Güvenli Yıllar' diliyorum... :)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

In February, Sara and Joaquin had birthday in our office. This time I decided to try something different and made birthday cupcakes. I put chocalate frosting on some of them. Since we wore red helmets in the site, I decorated the other cupcakes with red helmets made with sugar paste. 

They were the perfect cupcakes for TR HSE team. 

Here is one photo of me and Sara eating the cupcakes. 

İyi ki Doğdun Nacho!! - Happy Birthday Nacho!! - Feliz Cumpleaños Nacho!!

Bir sabah Sara "Sana bir iş teklifim var" diye geldi. Ne demek istediğini anlamadım ama "Tamam" dedim. Meğer erkek arkadaşının doğum günü pastasını benim yapmamı istiyormuş. Halbuki ben neler neler düşünmüştüm :) Nasıl bir şey istersin diye sordum. Detay düşünmeden fikirlerini uygulamaya geçen Sara'nın nasıl bir pasta istediğine dair en ufak  bir fikri yok :) Başladık Nacho'nun neler yapmaktan hoşlandığını düşünmeye. Sara'nın aksine yemek yapma konusunda çok başarılı olan Nacho için 'şef' temasını seçtik (Keşke siz de Nacho'nun Nutella kremalı kap keklerini deneyebilseydiniz). 

İlk defa insan figürü yapacağım için çok heyecanlandım. Daha önce hep kupat kullanarak bir şeyler yapmıştım. Küçükken oyun hamuru ile oynamanın avantajları sanırım, çok şirin bir şef çıktı karşıma. 

Şef'in etrafını da meyve ve sebzelerle süslemek istedim. Bezelye, havuç, mantar, dolma biber, limon derken ortaya bu çıktı efendim...

Sevgili Saracığıma ilk müşterim olduğu için çok teşekkür ediyorum. Benim için ayrı bir zevkti.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I know that Sara is waiting this post since I opened this blog. One day Sara hold my hands and told me that she had a business proposel for me. Eventhough I did not quite understand her, of course I said "OK". After all, she is SARA :) Anyway, she wanted me to make a birthday cake for her boyfriend, Nacho. But she had no idea about the decoration. So, we started to think Nacho's likes. At the end we chose 'Chef Theme' because he is very good at cooking. And I think he is better than Sara :) I wish you could try his Nutella frosting cupcakes. Yummy!!!

I had used stamps for decoration before. So it was the first time for me making a human figure and I was really excited. I must have played with play dough during childhood, so I was able to make a really cute Chef. Then I put some fruits and vegetables like carrot, green peas, mushroom, lemon and peppers.

I was a pleasure for me to make a cake for Sara who is mu first customer :) Thank you Sarita!!!

Mavi Gezegen - Blue Planet

Aramıza Sara'nın katılması ile birlikte, ofiste doğum günü kutlamaları geleneksel bir hal aldı. Sıra projenin biricik Çevre Mühendisi'nin doğum gününü kutlamaya gelmişti ki, doğum günü hediyesi olarak pastayı ben yapmak istedim. "Ne yapsam, ne yapsam" diye düşünürken, Dünya şeklinde bir pastanın uygun olacağına karar verdim. 

İşten eve geldiğim gibi kek hamurunu hazırlamaya başladım. Bir gecede pasta yapmak zor, hele ki işten eve yorgun geliyorsanız daha da zor. Ama severek yapınca zordan çok eğlenceli geliyor. 

Ortaya çıkan pasta bu... Aslında şu anda Kuzey Amerika, Güney Amerika, Avrupa, Afrika ve Asya'nın bir kısmını görüyorsunuz. Bilgisayar ekranındaki Dünya Haritası'na baka baka kesince bu kadar benzetebildim :) Ama fena olmadı bence. Pasta üzerindeki beyaz detaylara da dikkat çekmek isterim :) 

Bir kez daha, her yeni yaşının mutlu, huzurlu, eğlenceli ve sağlıklı geçmesi dileği ile...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

After Sara joined our team, birthday parties have become a habit in our HSE office. When it was our Environmental Engineer's turn, I wanted to make a cake as a birthday present. Whole day I thought the desing of the cake. Then I realized that an earth shaped cake would be perfect. I immediately began to mix the cake when I came home after work. It is hard to make a cake in one night. If you come home tired, it is more hard. On the other hand, if you enjoy baking it becomes fun, not tiring. 

This is what I did for our Env. Eng. Actually, here you see North and South America, Europe, Africa and some part of Asia :) It is not so bad, is it? 

I hope, every age will bring happiness, peace, fun and health for him...

İpek geldi, hoş geldi - Here comes İpek

Bu sabah iş ve yüksek lisans arkadaşım Damla'dan çok güzel bir haber aldım. Merakla beklediğimiz İpekcik sonunda geliyormuş. Bu nedenle bugün sizlerle Damla için yaptığım pastaları paylaşmak istedim.

Damla aramızdan ayrılmadan önce TRUP İSG ekibi olarak, Damla için Güle Güle, bebek içinse Hoş Geldin niteliğinde olacak bir sürpriz yapmak istedik. Acemiliğimi atlatmak için elimden geldiği kadar çok pasta yapmam gerektiğini düşündüğümden, bunu kendim için bir fırsat bilerek "Pastaları ben yaparım" dedim.

Bir gece önce sıvadım kollarımı ve mutfağa girdim. İlk başladığımda aklımda pastayı nasıl süsleyeceğime dair hiçbir fikrim yoktu. Tek amacım kısıtlı zamanımda elimdeki malzemeleri kullanarak en iyisini yapabilmekti. Bir yandan da farklı şeyler deneme isteğime engel olamadım ve her zamankinden daha farklı bir tarifle krema yaptım. Yapılan her şey bir tecrübedir, o gün öğrendim ki zaman kısıtlıysa riske girmemek ve bildiğinden şaşmamak lazımmış. Ama annesinin kızı ben bir şekilde toparladım ve görmüş olduğunuz pastaları yaptım.

Bu pastalarda tam olarak anlamadığımdan ötürü becerememiş olsam da, patchwork kalıplarının nasıl kullanıldığını öğrendim.

Bir süre sonra, Damla hazırlandığı bebek partisi için bir pasta yapar mıyız diye sordu. Bu bana sorulur mu :) Topla gel malzemeleri, dedim. Uzun süredir görüşemeyen arkadaşların hem çenesi çalıştı hem de elleri. Belirtmek isterim ki minik ördek anne elinden çıktı.

Ertesi gün pastanın sergilendiği partiden geri dönüşler çok güzeldi. Tüm yorumlar ve teşekkürler beni çok mutlu etti.

Ekibimize bugün katılan İpek kuzusunu kucağıma almak için sabırsızlanıyorum...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I had the great news from my work and class-mate Damla this morning. Baby girl, İpek is coming today. Therefore I want to share the cakes that I had made for Damla.

Before Damla left TRU Project, we wanted to make a surprise for her as HSE Team. Our intension was to say "Goodbye" to the mommy and "Welcome" to the baby. I had to be more experienced at baking cake and dealing with fondant, so I told everybody "I will make the cakes".

The night before, I rolled my sleeves up and entered the kitchen. At the beginning I had no idea how to decorate the cakes. I just focused on finishing the cake on time and doing the best with the materials I had. However, I could not stop my desire to so experiment and I tried a different recipe for cake cream. At that night I learnt the hard way. Never take risk if you have limited time!!! Thankfully I did something and finished the cakes (I am my mother's daughter).

After a while, Damla called and asked me if I could made a cake for Baby Shower or not. Like I would say no... She came my home with all the necessaries. Since we hadn't seen each other for a long time, we talked more than we worked :) She did the little duckling, I did the rest and we finalized the cake with the baby İpek on it.

All the good comments and thanks I heard at the party made me so happy and proud.

I can not wait to hold little princess in my hands.

Nişan Kurabiyeleri - Engagement Cookies

Seneee 2013, yani gene işsiz olduğum dönemlerden biri. 3 arkadaş (onlar da benim gibi işsizdi) bir araya geldik ve "Şu şeker hamurlu pasta ve kurabiye işine biz de girelim" dedik. O zamanlar yüksek lisansım dolayısıyla sık sık İstanbul'a gidiyordum. Eminönü'nden bütçemizin yettiği kadar pasta-kurabiye yapım malzemesi aldık ve başladık müşteri avına... O dönemlerde liseden bir arkadaşımızın nişanı olacaktı. Biz de dedik ki "Bir işe kalkıştık, ilk müşterimiz de sen ol. Gel senin nişan kurabiyelerini yapalım". Kabul etti sağ olsun. 

Mutfağa girdik ama biraz da tedirginiz... Acaba nasıl olacak? Ya kurabiyeler kırılırsa? Acemi şansı mıdır nedir neredeyse hiç fire vermeden tamamladık tüm kurabiyeleri. Hep birlikte yaptığımız ilk işti ve çok iyi bir iş çıkardık. Bir daha devamı gelmedi ama olsun, zamanın ne getireceği hiç belli olmaz. Belki ilerleyen yıllarda farklı projelerde tekrar bir araya geliriz :)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

It was 2013. I was unemployed as it is now. There were two friends of mine who were also unemployed. We must have been so bored, we decided to begin to bake something with sugar paste. We thought that we could earn money from that. At that time, I was going to Istanbul every week due to my master courses. We put all our money to buy baking materials at Eminonu. Then we started to search for customers to sell our products. Luckily, a friend of ours from high school was going to engage. We told her "Hey, we are planning to start a business. Let us make your engagement cookies and you will be our first customer" and thanks to her, she replied "Yes". 

We entered to the kitchen with confidence and a little bit concern. We have all these questions in our minds: "What if we can not do it?", "What if cookies are broken?" etc. I think we had the beginner's luck because we hardly lost any cookies. It was the first business that we did together and we did it very well. We never had the chance to continue but you will never know. Maybe someday we will make a business together :)